Gisterenavond zat ik in een dorp in de agglomeratie van Hamburg. Dat wordt doorkruist door hele drukke wegen, die je eigenlijk alleen met goed fatsoen kunt oversteken bij een stoplicht. Kijk je links, dan zie je lieflijke weitjes met houtopstanden, kijk je rechts, dan zie je silo’s, transformatorstations en garagebedrijven die in tweedehands auto’s doen. Het aanbod aan restaurants past daar bij, hamburgers, kebab, pizza en sushi.

Ik koos voor het laatste en nam als voorgerecht de summer rolls, die samen minstens een half pond wogen en daarna een kom met gemengde groenten, rijst, granaatappel en in beslag gefrituurde reepjes rundvlees. Helaas werd het geheel afgemaakt met enorme hoeveelheden vettige saus in bruin en wit, anders was het echt de moeite waard geweest. Het lag me ‘s nachts zwaar op de maag. 

Na het eten rekende ik af met Axel voor het gebruik van de hotelgarage. Ik gaf hem een tientje en ik kreeg twee euro terug en met een lepe blik zei hij, ik heb even geen 50 cent munt, maar eh dat komt nog. Ik kon er niks aan doen, maar moest gewoon lachen om zoveel doorzichtige streken, tenslotte was die garage ook gewoon van het hotel.

Ik wilde nog wel even tv kijken, maar de batterijen van de afstandsbediening waren leeg. Dus ik toog naar de receptie, die nu wel open was en kreeg na een minuut of tien zoeken nieuwe batterijen. Terug op de kamer kwam ik er achter dat de tv helemaal niet aangesloten was en geen signaal had. Wat moet die receptionist nou gedacht hebben? Als die man batterijen voor de afstandsbediening wil, krijgt hij batterijen? Ik snap niet waarom, maar dat zijn mijn zaken niet. Zoiets? 

Vannacht werd ik wakker van dat zware eten en dacht, ja wat als Axel morgenochtend weer geld vraagt, nu om de schuur open te doen? Maar zo doortrapt was hij nu ook weer niet en om half acht precies staat mijn fiets voor de ingang van het hotel. Ik heb dan al ontbeten op mijn kamer, want ze doen hier niet aan ontbijt voor de gasten.

Het heeft flink geregend vannacht en de weerberichten zijn dramatisch, onweer en 31 mm regen vandaag. Maar als ik vertrek is het droog en het blijft droog tot de laatste tien kilometer.

Ik ga via Barnstedt naar Glückstadt en dat gaat verbazend snel vandaag, ik ben daar al iets over elven.

Ik drink nog een kop koffie op de markt en bezoek de kerk, want die heb ik de vorige keren steeds overgeslagen. Het is binnen hartstikke donker en dat is jammer, want de schotten van de galerijen zijn versierd met tientallen bijbelse taferelen. 

Daarna ga ik met het veer over de Elbe, op het fietspad haal ik een rennende man in die ook op weg is naar het veer. Sie schaffen dass, roep ik hem toe. Maar helaas, achter mij gaat de slagboom omlaag en als hij daar onderdoor duikt, wordt hij teruggescholden door het personeel. Onder een gesloten boom doorkruipen? Dat is heel Hollands, maar hier pikken ze dat niet. 

Dan is het nog iets van 30 kilometer naar Cadenberge door de Duitse polders langs de Elbe. Het is niet warm, maar wel benauwd en je kunt aan de lucht en de opbouw van de wolken zien dat er onweer aankomt. Maar uiteindelijk regent het alleen maar als ik bij het hotel aankom.

Afstand: 83,4 kilometer

Tijd: 5:48