Gisterenavond at ik nog één keertje gevulde pasta, nu met Karljohanzwam (eekhoorntjesbrood) en truffel en kwark toe. Straks ben ik in Duitsland en daar kan ik weer genieten van de Gutbürgerliche Küche op het platteland van Sleeswijk Holstein. Er kwam niemand meer bij op het tentenveldje, ik denk trouwens dat als ik zeg dat er tien mensen op de hele camping bivakkeerden, dat ik dan al aan de hoge kant zit. De Duitse weerberichten voorspellen weinig goeds voor het weekend, dus ik besteed de avond aan het zoeken naar goedkope hotelletjes die ongeveer 75 kilometer van elkaar liggen. Ik ben nu tot en met zaterdag onder de pannen. Een kleine rekensom leert dat ik in principe maandag in de middag de grens met Nederland bereikt kan hebben. En zo komt het einde van deze reis opeens heel snel dichtbij.

Als ik opsta, heb ik geen haast, want ik hoef pas om 20.00 uur in te checken en hoe eerder ik in Trelleborg ben, des te langer ik daar moet rondhangen. Ik vertrek tegen tienen om na drie meter te constateren dat mijn voorband leeg is. Lekke pijp! Actie! Alle bagage weer van de fiets af, fiets op zijn kop, binnenband eruit en oppompen maar.

Niets te horen en niets te voelen. Dat is ook raar, band terug en oppompen maar. Ik pomp hem op tot de ondergrens van 2,5 bar en vertrek alsnog. Eens zien hoe hard ie leegloopt. 

Iemand, ik noem geen namen, zei me als je eenmaal in Skåne bent, dan wordt het makkelijk, daar is alles vlak. Nou, het tegendeel is waar! De hele weg tot Svarte aan de kust bestaat uit korte steile hellinkjes waar je tegenop moet ploeteren. Bovendien staat er een stevige wind schuin tegen. Ik mopper op mezelf dat ik er niet aan gedacht heb om brood te kopen, want in tegenstelling tot de voorgaande dagen, is er geen winkel te bekennen. Dus de laatste mueslirepen gaan eraan.

Pas als ik de kust bereikt heb, wordt het beter. Hier is het vrijwel vlak en de wind komt nu schuin van achteren. Om half één kom ik langs een restaurant en kan ik eindelijk koffie drinken en een warme lunch nemen. Omdat het de laatste dag in Zweden is en ik bijzonder hongerig ben, neem ik ossehaas met dikke frieten. 

Na het eten controleer ik de bandenspanning en die is nauwelijks afgenomen. Wonderlijk toch! Ik pomp de band nog wat harder op en zo fiets ik kalmpjes over de kustweg naar Trelleborg, hang nog wat rond op een strand en ontdek een teek in mijn arm. Maar daar heb ik wat voor, ik heb al die jaren trouw mijn tekenpincet meegenomen en nu komt ie van pas. Ik bestudeer de gebruiksaanwijzing, verwijder het monster, zet een kruis op de plek en maak een foto. Het is afwachten of er een vlek of kring gaat ontstaan, dan wordt het tijd voor de antibiotica.

Om iets over vieren ben ik toch echt in Trelleborg en ik ga naar een koffiezaak, zet mijn fiets voor het raam en bestel een thee en een sandwich. 

Afstand: 68,1

Tijd: 4:50