Gisterenavond aten we nog een beetje pasta die Tilde had klaargemaakt en daarna hingen we aan de keukentafel en keken naar de slotavond van het EK atletiek. Vooral het poolstokhoogspringen konden we waarderen, want dat is altijd een mooi theaterstuk met een voorspelbaar einde, Duplantis wint. 

In de ochtend rijden we met een omweg naar het zomerhuis van Anton in Heda. De rit begint bij een zand- en grindhandel, die bestaat uit een aantal hopen grind en split in verschillende diktes langs de kant van de weg. Je pakt een schep uit een rek, gooit in je auto of aanhanger wat je nodig hebt en deponeert het verschuldigde bedrag in een brievenbus. (En natuurlijk hang je de schep weer netjes terug).

Dan is het tijd voor een vroege lunch in Skänninge, een stadje met een prachtig centraal plein waar een mooi oud hotel staat. Dat hotel ging op de fles en is overgenomen door drugshandelaren uit Stockholm, die de roomservice hebben uitgebreid. Je kunt er tegenwoordig een kamer huren en dan liggen de pillen of poeders naar keuze voor je klaar. Daar eten we dus niet, maar om de hoek, in de voormalige Systembolaget (staatsdrankenwinkel).

Voor 13 euro kun je onbeperkt eten van de saladebar en het warm buffet. Anton nam de gepaneerde vis en ik de Zweedse gehaktballen met bessensaus. Onder het eten komt een oude kennis van Anton binnenlopen, Bertil geheten. Bertil is gepensioneerd en besteedt zijn tijd nu als voorzitter van de lokale bridgeclub. 

Daarna gaan we naar een vogelbroedgebied bij het meer Tåkern, de vogels zijn natuurlijk allang uitgebroed, maar het is er prachtig en ze hebben mooie uitkijkpunten over het water. 

Maar dan rijden we toch echt door naar het zomerhuisje bij Heda. Daar gooien we het split onder de houten trap, die naar de voordeur leidt, ter bestrijding van het welig tierend onkruid op die plek. 

Vlakbij het huisje is de begraafplaats waar de as van Anton’s vrouw is bijgezet en we gaan daar even langs. Het is een prachtige plek naast een 12e eeuwse kerk en ik geniet van de sfeer en de rust die er vanuit gaat. 

Tot slot rijden we een lange smalle slingerweg langs de voet van de Hjässan met uitzicht op het Vättern.