Gisterenavond aten we opnieuw uit de saladebar van de ICA. Dat is eigenlijk een geweldige oplossing voor kampeerders, vezels, eiwitten, vitamines, alles schep je uit de bakken. 

Als we om zes uur opstaan (voor de laatste keer, zeggen we bij alles), staat de zon al op de molen van de camping. Dat is een heel bijzondere molen, althans qua constructie.

In de Zaanstreek doen ze daar heel ingewikkelder over en hier staat het bewijs dat het eenvoudig kan. Helaas is de molen niet open, dus je kunt niet zien wat daarbinnen gebeurt.

We fietsen eerst tien kilometer langs het Götakanaal, maar buigen dan af en volgen de provinciale weg. We hebben met Anton afgesproken in Linghem, een stadje voor Linköping. Hij schrijft: “Ik zit in een bushaltehuisje als je de groote grijse silo in de verte ziet. Der is ook een groot bord op de rechse kant. En mijn fiets staat halfewege op de weg!! Tot een oogenblick.”

En dat klopt als een bus. Eerst zien we een grote graansilo, dan staat er een fiets op de fietsstrook van de weg en dan zien we twee benen uit een bushokje steken. En daar zit Anton aan vast. 

We drinken eerst koffie in de kerk van Linghem. Veel van de Zweedse kerken in de grotere dorpen en steden hebben ook een gemeenschapsfunctie. En je leert wat van de gesprekken met de mensen daar. Zoals bijvoorbeeld dat je in Zweden begrafenisbelasting betaalt en dat de kerk voor iedereen een basisuitvaart regelt. Wil je er hapjes en drankjes bij of een koets met zwarte paarden, dan moet je dat natuurlijk zelf betalen.

Dan fietsen we verder over de grote we door Linköping heen naar Lambohov, waar we enthousiast worden begroet door Otto.

Afstand: 55,8 km

Tijd: 4:31