We aten Scandinavische pizza’s gisterenavond, platbrood met daarop van die ingrediënten die je normaal op een pizza legt. Daarna reden we richting de terminal om in te checken. Maar als je naar het adres gaat dat in de email staat, kom je uit op de toegang voor voetgangers. Daar zeggen ze dan, nee je moet niet hier zijn, maar bij de car check-in. Ja die waren we een kilometer eerder al gepasseerd. Dus wij weer terug en sluiten aan achter een rijtje auto’s. En inderdaad, we krijgen twee kaartjes voor onze hut en twee grote labels met de S van Stockholm. Dan passeren we lange rijen auto’s en vrachtwagens en eindigen onder een afdakje met nog een aantal fietsers.

We praten met een jongen uit Kroatië, die in één dag de 190 kilometer van Helsinki naar Turku heeft gefietst en die de doorgaande wegen veel te druk vond. Volgens ons kon het niet anders of hij heeft de snelweg genomen. 

Als we eenmaal onze hut bereikt hebben, zie ik op de Finse TV hoe twee Nederlandse kogelstootsters eerste en tweede worden op het EK. ‘s Nachts realiseer ik me weer waarom je beter een hut op een hoog dek kunt nemen in plaats in het verlengde van het autodek, want elke keer als het schip schudt, gaan er een aantal autoalarmen af.

Omdat we om half zeven van boord moeten staan we om vijf uur op, zodat we nog wat van de aankomst in hartje Stockholm meemaken. Het schip vaart met een behoorlijke gang langs talloze grote en kleine rotseilandjes met van die typische Zweedse zomerhuizen erop. 

We vinden vrij moeiteloos onze weg Stockholm uit, de route is uitstekend bewegwijzerd en overal zijn vrijliggende fietspaden, die volop gebruikt worden door mensen die op de racefiets naar hun werk sjezen.

We drinken koffie bij The Espresso House in Huddingen (een soort Starbucks kloon, maar een goede hete espresso serveren kunnen ze niet) en gaan via Vårsta naar de pont over de Skanssundet. 

In Hölö doen we boodschappen en dan zoeken we het huis van de verhuurder op. We zijn een uurtje te vroeg, maar worden gezelschap gehouden door een stel uit Berlijn dat op de motor reist. Zij ging naar een conventie voor vrouwelijke motorrijders in Pärnu (Estland), waar ook die Franse vrouwen heen gingen die ik op de camping van Riga zag.  

Om vier uur verschijnt de eigenaar en die neemt ons mee naar de hut, die midden in een moerasgebied ligt. Het is een fantastische plek, het is er heel stil en we zien zelfs twee kraanvogels over het riet scheren. 

Afstand: 69,7

Tijd: 5:25