Het is me gisterenavond gelukt om niet zelf te koken. Op de camping was een bar gespecialiseerd in snoeiharde Poolse schlagers en toen ik vroeg of ze misschien ook eten hadden, tilde de een behulpzame barbrouw een aantal deksels op en ja hoor gebraden kip, brokken varkensvlees in saus, lever, stokvis, gebakken zalmmoten, gebakken aardappelen, patat en onder de laatste deksel zat sla van tomaten en kool. Ik wees een stuk kip aan met aardappels en sla. Het bord werd op een weegschaal gezet en zo werd de prijs bepaald. Als service kreeg ik er nog drie grote zoete augurken van het huis bij.  

Gelukkig was het om negen uur afgelopen met de schlagers en konden de campinggasten gaan slapen. Toen ik wakker  werd, scheen de zon al volop. Wat raar dacht ik, ik moet er ‘s nachts altijd uit en bovendien is het zwaar bewolkt. Een blik op de telefoon vertelde me dat het pas half één was, ik bleek pal ondereen lantaarnpaal te staan. Die had ik ‘s middags niet gezien. 

Als ik vertrek is het nog steeds alsof je door een wolk fietst, zo nat is de lucht. Mijn bestemming is Hel en ik mag daar één keer lollig over doen. De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens, maar die naar Hel door een blinde stratenmaker. hel ligt aan het einde van een dun, 30 kilometer lang schiereiland. Je hebt het strand, een duinenrij, het spoor, de provinciale weg met fietspad  en tot slot aan de binnenkant campings en surfscholen. 

Het wordt langzaam beter weer, het is niet zo koud meer en je voelt dat de zon achter de wolken zit. In Hel is het nog even zoeken naar de juiste camping. Ik wilde naar Hel Camp, maar je hebt ook Camp Hel, Kamp Hel en Sielski Camp. En nu maar eens uitpuzzelen hoe dat zit met de boten naar Gdansk en Gdynia.

Afstand: 45 kilometer

Tijd: 3:10