Gisterenavond at ik gevulde pasta en Griekse salade. Dat leverde een hoop plastic afval op, maar het gemak dient de mens. Dus als u zich afvraagt, komt het ooit nog goed met de wereld, dan is het antwoord nee.
Vaak wanneer ik aankom op een camping denk ik, jeetje wat een gare toestand hier, welke plek zal ik kiezen. Daarna ben ik natuurlijk van mening dat ik de verkeerde plek gekozen heb en dat ik beter aan de andere kant van het veld had kunnen staan. Als ik dan eenmaal gesetteld ben en gegeten heb. valt het weer reuze mee allemaal. Het zal het universele aanpassingsvermogen van de mens zijn, dat hier aan mij gedemonstreerd wordt.
In de ochtend probeer ik eerst de app te installeren, waarmee je in het openbaar vervoer kunt reizen. Ze verkopen namelijk geen kaartjes in de bus en inchecken met je bankpas kennen ze hier niet. Om de app van het OV bedrijf te installeren heb je een Lets telefoonnummer nodig, dus die optie vervalt. Het moet ook kunnen met de app Mobility, maar het lukt me niet om daar saldo op te zetten. Als ik aan de receptie om een oplossing vraag, kijken ze me meewarig aan en zeggen yes, the app is very difficult. But we sell single tickets. Zoals gewoonlijk komt de meest voor de hand liggende oplossing pas op het laatst aan het licht. Ze hebben hier natuurlijk elke dag mensen met dit probleem aan de balie.
Ik reis af naar het centrum met een belangrijke missie, een knipbeurt. Google maps laat een enorme concentratie van kappers zien in één wijk, dus daar moet ik naar toe. Waarom ze daar zitten wordt snel duidelijk, de grote modemerken hebben in deze wijk hun winkels. Bij de tweede salon heb ik succes, ik wordt geknipt door een Russische die een beetje Engels spreekt. Ik volg dezelfde procedure als in Noorwegen, ik laat een oude foto zien van mijn vers geknipte hoofd en laat het verder over me heen komen. Dat duurt nog geen half uurtje, het resultaat is prima en het kost de helft van mijn kapper in Amsterdam.
Ik lunch bij de Daily, een soort mensa, met bietensoep, risotto met kip, salade, mineraalwater en een toetje voor acht euro. Als het straks helemaal uit de hand loopt als gevolg van de hervorming van het pensioenstelsel, dan ga ik in Riga wonen.
In de middag bekijk ik het museum voor moderne kunst, dat helemaal gewijd is aan Letse kunstenaars. Ze hebben mooie thematische tentoonstelling over tekenkunst, naast de vaste opstelling.
