Gisterenavond aten we een kant en klare maaltijd, die we hadden opgewarmd in de magnetron in de badkamer voor de gasten. Toen was het al weer bedtijd voor ons, we waren hartstikke moe van die wind en de heuvels zo’n eerste dag. 

In de map met informatie van gasten lazen we nog wel even de biografie van Leena. Geboren voor de oorlog in een klein boerendorpje verloor ze haar moeder toen ze vijf was en haar vader op haar achtste. Ze werd opgevoed door een hereboer uit de buurt, ging bosbouw studeren aan de landbouwuniversiteit en werkte voor de overheid. Ze is nooit getrouwd maar haalde wel haar vliegbrevet. Na haar pensioen begon ze haar bed and breakfast. Inmiddels wordt haar dat een beetje veel, is onze conclusie.

Als we opstaan wachten we stipt tot de afgesproken tijd van half acht voordat we aan de ontbijttafel verschijnen, want anders raakt Leena’s planning helemaal in de war. We ontbijten in de serre met uitzicht over het dal, maar omdat we zo vroeg zijn, kijken we vooral tegen de condens op de ruiten aan.

Het is lekker fietsen vandaag, het waait niet meer zo hard als gisteren en het is half bewolkt maar niet koud. Na anderhalf uur komen we in Ingå waar we koffie drinken aan het haventje.

Het gaat de hele dag heuvel op, heuvel af, het is bijna allemaal glad asfalt op een paar stukjes gravelweg na. 

Onderweg lunchen we op een flinke rots iets van de weg af en na een kwartier komt er een man met een grote hond naar ons toe. Hij zegt niks, maar kijkt alleen maar en loopt een beetje heen en weer. Eerst zwaai ik even, maar geen reactie. Dan roep ik, Is it ok that we sit here? Het antwoord is, This is no camping. No, no, roepen wij met een blik op die hond, we only have lunch . Dat stelt hem gerust en hij vertrekt weer.

We eindigen halverwege de middag in Ekenäs, op een grote parkachtige camping aan het water. We doen een wasje en warmen ons een beetje in de zon.

Afstand: 60,5 kilometer

Tijd: 4:37