\nTja, waar ga je heen als je vorig jaar naar de Noordkaap gefietst bent? De verleiding is groot om voor de overtreffende trap te gaan en voor je het weet ben je op weg naar Johannesburg, Ulan Bator of Melbourne. Maar waarom zou ik de herinnering aan vorig jaar uitwissen met een nog spectaculairder doel? Ik kan er beter nog even van genieten dat ik daar geweest ben. De Noordkaap trok mij aan vanwege het koelere weer (viel tegen), het beeld van de eenzame fietser in de ruige natuur (dat bleek relatief) en, ik geef het toe, de afstand. Maar als ik er op terugkijk, is het vooral het landschap dat me is bijgebleven, hoe noordelijker je komt, hoe mooier het wordt.<\/p>\n
\nDus dit jaar doe ik weer een gewoon stukje van een maand, maar de bestemming is uiteraard nieuw! Mayke en ik fietsen een klein rondje Zwitserland. En waarom Zwitserland? Het antwoord is heel eenvoudig, ik ken dat land niet. Mijn ervaringen met Zwitserland beperken zich tot acht uur rondhangen op het vliegveld van Kloten vanwege een gemiste vlucht en een snelle rit in de auto door de Alpen van Basel naar Turijn. Kortom, dat land verdient wel een beetje aandacht.
\nMaar kun je dan fietsen in Zwitserland? Jazeker, er is zelfs een organisatie die lange afstandsroutes heeft uitgezet door het hele land en beschreven in de Gesamtf\u00fchrer Veloland Schweiz. Dat is een dikke pil met een gewicht van ruim een kilo (1.021 gram) en die nodigt niet uit tot meenemen op de fiets. Sterker nog, je vraagt je af of de auteurs van Veloland Schweiz zelfs wel eens gefietst hebben. Maar goed we gaan het zien.<\/p>\n
\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/Veloland-768x1024.jpg\")
<\/p>\n
De aanrijroute heb ik ook al bedacht, ik ga via Maastricht, Luxemburg en de Vogezen naar Basel. Dat doe ik, voor de kenners, via de route Benjaminse. In Basel tref ik Mayke op het station en dan fietsen we samen het rondje.<\/p>\n
\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/benjaminse-768x1024.jpg\")
<\/p>\n
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/trajectZM-576x1024.jpg\")
<\/p>\n
\nDit is het traject Zaandijk – Maastricht<\/p>\n
En de metingen, hoe zit het daarmee? Ik heb nu tien keer mijn gewicht en vocht-, vet-, en spiermassa gemeten voor vertrek en na terugkomst. Dat levert een reeks uitkomsten op waar je niks mee kunt, dus ik ga over op iets anders. Mijn eerste gedachte was mijn geestelijk welbevinden te meten voor en na, maar ik vrees dat dat niet tot nieuwe inzichten leidt. Er zijn teveel factoren die daar invloed op hebben en die niks met fietsen te maken hebben. Ik denk dat ik van twee dagen geen nieuws tot mij nemen gelukkiger wordt dan van een maand fietsen.<\/p>\n
Nee het moet een eenvoudige meting zijn, makkelijk uit te voeren onder gelijke omstandigheden. Als ik nu eens mijn bloeddruk en hartslag meet op een vast tijdstip, daarna enige inspanning verricht en dan nog eens meet. Dan verwacht je na een maand fietsen een kleiner verschil voor en na inspanning dan voor vertrek.<\/p>\n
\n13-7 Amsterdam<\/strong><\/p>\n \nPoe, poe, dat was een hele rit van Zaandijk naar Mayke in Amsterdam. Vandaag alles ingepakt en het is me gelukt om zoveel te schrappen, dat het met een tas minder kan, wat wel fijn is. De slaapzak zit nu in een van de zijtassen in plaats van in een rode zak achterop. Daardoor is de fiets nu wel erg uit balans, omdat een zak vol dons nu een zak met kleding en toiletspullen in evenwicht moet houden. Dat kan ik vanavond in Amsterdam mooi even rechtzetten, althans proberen. Verder vergat ik de treintickets voor de terugreis Basel naar Amsterdam in mijn tas te stoppen, maar Mayke heeft ze, als het goed is, ook in de mail. \n \nGefietste afstand: 15,7 km \n13-7 Kasteel Nederhemert<\/strong><\/p>\n Ik was hartstikke moe gisteravond en weinig gezellig. Of het nu van de warmte kwam of van het vooruitzicht weer te gaan fietsen, werd me niet helemaal duidelijk. Ergens had ik helemaal geen zin om te vertrekken, maar ja, de retourtickets zijn al geboekt, dus dan moet je ook heen. En, belangrijker nog, dit is geen solo-onderneming, dus ik kan moeilijk verzaken. Ik zie er eigenlijk best fit uit<\/p><\/div>\n \nOm 8 uur fiets ik weg bij Mayke en om iets over tienen zit ik aan de koffie in Breukelen, ongeveer een derde zit er op naar de bestemming van vandaag. Ik rij langs de Weespertrekvaart en vervolgens het Amsterdam-Rijnkanaal, dat klinkt misschien saai, maar dat is het niet. Er vaart van alles in het water en je fietst het eerste stuk lekker onder de bomen. Bovendien is het bijna windstil, dus ik schiet lekker op en mijn aanval van zwakte is ongemerkt voorbij gegaan.<\/p>\n \n \nAlles gaat vlot tot Nieuwegein, daar is het in principe een route langs een kanaal, dat kan niet mis gaan. Maar dan is er een omleiding met van die gele borden, die door het kunsthart van de stad voert. Dat is een labyrint, ontworpen in de jaren 80 van de vorige eeuw, waar wordt gesurveilleerd door fatbikebendes, en waar menig Grieks held in spe niet levend uitgekomen zou zijn. Het kost mij trouwens ook de nodige moeite, maar na een broodje mozarella van de Hema lukt het uiteindelijk toch. Dan is het nog maar een klein stukje tot het pontje naar Vianen en dan is het lunchtijd.<\/p>\n Pontje naar Vianen<\/p><\/div>\n \nIn Vianen bestel ik kroketten met bruin brood, eentje is hol en het bruine brood zijn twee plakjes van een AH-knip bruin. Enfin, ze leveren wel de nodige calorie\u00ebn. Even later begint de hemel te betrekken en het begint serieus te waaien. Dan weet je dat er buien in de buurt zijn. Het ontspannen peddelen verandert in stevig trappen tegen de wind in , want de buien zitten achter mij. Heel lang denk ik dat ik het droog hou, maar na het veer van Brakel wordt het opeens heel koud en barst de bui toch los. Gelukkig is het na een half uur weer droog.<\/p>\n \n \nIk eindig op de natuurcamping van kasteel Nederhemert, ik krijg een heel klein knollenveldje toebedeeld, lekker knus, zeg ik nog heel beleefd.<\/p>\n \n Afstand: 101,5 km<\/p>\n Gefietste tijd: 7 uur<\/p>\n \n15-7 Leende<\/strong><\/p>\n \nGisterenavond at ik in Heusden aan het haventje. Dat bereik je via een forse kabelpont en ik was twee keer de enige opvarende ik bestelde eenvoudige kost, biefstuk met patat en een extra salade. Dat is goed voor het herstel van de spieren. Meestal lees ik onder het eten, maar nu kwamen er drie geblondeerde meisjes van een jaar of 20 naast me zitten. Die begonnen een gesprek over vakanties en jongens, waar mijn boek niet tegenop kon. Wat opviel was dat het steeds ging over jongens waar niet zij, maar niet aanwezige vriendinnen wat mee gedaan hadden op die vakanties. \u201cDe eerste nacht gebeurde er niks, maar de tweede nacht deden ze een poging tot\u201d, uitgesproken op licht smalende toon, is een citaat dat de avonturen van de afwezige vriendinnen wel samenvat. Dat de moraal in Brabant in honderd jaar nog niet veranderd is, moge blijken uit het volgende citaat: \u201cals ze zeggen dat je vreemd gegaan bent, ook al is het niet waar, dan heb je toch iets verkeerd gedaan.\u201d Ik wilde bijna een lesje moderne zeden afsteken, toen ik me bedacht, nee dit zijn de moderne zeden Hoving, luister en leer ervan.<\/p>\n Het haventje van Heusden<\/p><\/div>\n Pontje naar Heusden<\/p><\/div>\n \nHet was trouwens maar goed dat ik geen toetje genomen had, want op de camping deelden ze ijs uit, de vriezer was kapot.<\/p>\n \nIk word om half vijf wakker van de haan die op deze natuurcamping woont en naast elke tent even komt kraaien. Goedemorgen, weet je wel dat de zon straks opkomt? Vandaag wordt het nog een lekker fietsdagje, maar morgen lijkt het de hele dag te gaan regenen. Het doel voor vanmiddag is de camping bij Leende, dat is ongeveer 75 kilometer hier vandaan.<\/p>\n \nOm kwart over negen zit ik in het centrum van Den Bosch aan de koffie. De Bossche bollen laat ik passeren, mij iets te heftig op de vroege ochtend. Het is mooi fietsen hier, kleine dorpjes en goed geasfalteerde paden. Aan het eind van de ochtend in Sint-Oedenrode nog een keer koffie en een tosti Brie erbij voor de kleine trek. Nog maar 25 kilometer en dan ben ik er al. De luchten zijn even dreigend als gisterenavond en er staat een stevige wind, maar regen valt er dit keer niet. Ook het weerbericht voor morgen is aardig bijgesteld, in positieve zin.<\/p>\n Vestinggracht van Den Bosch<\/p><\/div>\n \nGepensioneerd fietsen is toch een andere ervaring, je hoeft niet bij te komen van je werk en de voldoening dat je even los bent van alles, is een stuk minder. Want eigenlijk is dat alles best aangenaam. Maar wat wel goed is, is dat ik uit mijn dagelijkse ritme kom en de hele dag fysiek bezig ben. Ik kan wel merken dat ik daar door het jaar heen te weinig aandacht voor heb. Misschien toch maar eens met de buurman mee naar de sportschool, die heeft me al een paar keer gevraagd.<\/p>\n \n U hoeft geen plekje te reserveren zei de boswachter. Hij bedoelde: deze plek is veel te groot voor u.<\/p><\/div>\n \nAfgelegd: 79 km \n16-7 Bemelen<\/strong><\/p>\n \nGisterenavond at ik een zouteloze hap in de manege van Leende, een stukje smakeloze kabeljauw met patat en heel veel ijsbergsla. Toen de eigenaresse tegen me zei dat het wel erg rustig is vandaag, lag het op het puntje van mijn tong om te zeggen, misschien willen de mensen vandaag eens lekker eten. Maar ja, het heeft geen zin om te gaan zeuren nadat je eerst alles opgegeten hebt.<\/p>\n \nOm 8 uur vertrek ik, de tent is nat ingepakt, er viel niet veel regen vannacht maar toch genoeg. Onderweg vallen er telkens kleine korte buitjes. Via de Achelse Kluis en Hamont fiets ik naar de Zuid-Willemsvaart. Als ik even pauzeer, stoppen er twee mannen uit Zuid-Limburg op de elektrische fiets. Ze hebben zin in een praatje, praten voortdurend door elkaar heen, maar het blijft op de een of andere manier toch een consistent gesprek. De een kocht een elektrische fiets omdat hij op zijn koersfiets niet meer tegen de heuvels opkwam, de ander kocht er toen uit solidariteit ook maar eentje, zodat ze toch samen kunnen blijven fietsen.<\/p>\n Richting Achelse Kluis<\/p><\/div>\n \n \nOnderweg zie ik regelmatig bordjes met teksten als welkom in het cafe bij de kerk etc. maar ik trap er niet in. Die cafes zijn altijd net iets te ver en meestal dicht. Ik fiets gewoon door totdat ik iets na elven bij Tongerlo een caf\u00e9 met terras pal aan het kanaal tref, met een bord Here comes the sun. Dat is misschien wat veel beloofd, maar de koffie smaakt prima. De tijd dat je in Belgi\u00eb een plastic filter van Rombouts op je koffiekopje kreeg, is al lang voorbij.<\/p>\n \n \nHet is lekker fietsen over het jaagpad langs de vaart, de verkeersweg is steeds aan de andere zijde. Het weer is erg onrustig, het ene moment schijnt de zon en is het warm, even later trekt er weer een bui over en koel je enorm af. Er staat een stevige wind van opzij, soms een beetje mee, soms een beetje tegen. Zo kom ik dan in Maastricht waar ik boodschappen doe voor het avondeten. Ik kook maar eens zelf voor de verandering. Dan is het nog een half uurtje naar Bemelen en ik sluit af met een stukje Amstel Goldrace, de beklimming van de Bemelerberg met een helling van 11%. Die gaat me prima af, ik heb nl. een iets grotere krans achter dan vorig jaar en een paar kilo minder bagage. Dat succesje kan ik wel gebruiken, want ik zie een beetje op tegen die Alpen.<\/p>\n Een Marker visser voor een Brabantse korenmolen onder een Maastrichts viaduct?<\/p><\/div>\n En hier begint de route van Maastricht naar Basel. Een voorteken?<\/p><\/div>\n \nOp de camping het Gasthoes krijg ik een plekje toegewezen pal op de wind, dus lekker buiten zitten is er niet bij. Het voordeel is dat die natte tent in een paar minuten drooggewaaid is. Het is maar koud en hoe het morgen 28 graden kan worden is mij een raadsel.<\/p>\n \nAfstand: 79 kilometer \n17-7 Roetgen<\/strong><\/p>\n \nIk kookte maar eens zelf gisteren, niet dat er geen restaurants in de buurt waren, je bent in Limburg tenslotte, maar het verhoogt de kampeerervaring. Overigens is koken een groot woord, het was verse gevulde pasta met een bakje sla. De moeilijkste factor was nog wel de wind, maar ik vond een oud campingtafeltje, legde dat op zijn kant en daarachter woei het gasje niet uit. Er meldde zich nog een tweede fietser met tent, die heet ook Frans en is ook op weg naar Basel.<\/p>\n \nAls ik tegen achten vertrek, zit andere Frans nog aan zijn ontbijt. We zien elkaar vermoedelijk nog wel een keer. De route bestaat nu uit telkens korte steile klimmetjes en dan weer afdalingen, het fijne van het nieuwe verzet is dat ik geen enkele keer hoef af te stappen. In Epen drink ik koffie, ik was hier een kleine dertig jaar geleden met mijn collega\u2019s van de afdeling Collectie van het Nederlands Architectuurinstituut. We gingen af en toe een weekend met elkaar op stap en dit keer wandelden we rond Epen. We sliepen in een heel belabberd hotelletje met doorgezakte bedden, de vegetari\u00ebrs kregen die avond pasta met een blik champignons erdoor te eten. Jammer genoeg weet ik niet meer welk hotel dat was, anders was ik daar beslist even gaan kijken.<\/p>\n \n \nDeze hoek van Limburg is tot mijn tevredenheid gevuld met hotels en cafes met grote uitnodigende borden, de koffie is klaar en vlaai! Maar je bent de grens met Duitsland nog niet over, of er is niks meer. Hooguit een bekertje koffie bij de benzinepomp. Ik snap daar helemaal niets van, het is hier net zo mooi, maar het lijkt wel alsof onze Limburgers een deal gemaakt hebben met de Duitse, wij doen de koffie en vlaai, dan doen jullie de goedkope boodschappen. Pas tegen de middag, vlak bij Raeren, kom ik bij een Konditorei die ook open is.<\/p>\n \n \nIn Plombi\u00e8res kom ik op een oude spoorlijn die onderdeel is van de route naar Monschau. Dat betekent continu stijgen, maar nooit meer dan pakweg 5 procent. Althans, die spoorlijn houdt na een half uurtje op en dan is het weer heftig klimmen en dalen. De echte spoorlijn, de Vennbahn, begint pas in Raeren. Om op het aansluitpunt te komen, moet ik nog een paar hele steile hellingen op, maar gelukkig is er het Bahnhof Caf\u00e9 waar instortende fietsers gereanimeerd kunnen worden. Dat doen ze bij voorkeur met bier zo te zien, er is een hele wand met een flessen, maar ik houd het bij sprudelwasser.<\/p>\n \n \nAl dat werken op de eerste klimdag gaat me niet in de koude kleren zitten. Vanuit de gedacht dat je je lijf moet oefenen, niet straffen, besluit ik tot de camping van Roetgen. Monschau, 15 kilometer verder, heeft ook een camping maar die adverteren met een luchtfoto van een onafzienbare zee van witte caravandaken. Die in Roetgen heeft een sympathieke website en trekkers hoeven niet te reserveren.<\/p>\n \nOp de camping kom ik gelijk aan met een Nederlands stel dat uit Lissabon is komen fietsen. Die waren in mei begonnen om de warmte te ontlopen, maar ze kwamen middenin een hittegolf terecht. Hoe heette ons West-Europees klimaat ook al weer? Iets met gematigd?<\/p>\n \n \nDe hele route van Maastricht naar Basel is 580 kilometer waar ik 13 dagen de tijd voor heb, dat is een belachelijke 45 kilometer per dag. Dus ik heb nu alle tijd voor sightseeing, een vreemde gedachte dat ik voor alles kan stoppen.<\/p>\n \nAfstand: 56,6 18-7 Sankt Vith<\/strong><\/p>\n \nEn wie arriveerde er gisteren na mij op de camping van Roetgen? Inderdaad, Leidse Frans. Hij zou een andere route nemen die mooier is dan de mijne en die hij al eens eerder gereden had, maar was een paar keer verkeerd gefietst en moe etc. Morgen fietst hij tien kilometer terug om alsnog die andere route te nemen. Tegenover me stond het Nederlands echtpaar dat van Lissabon naar huis fietst. Ze waren wel supergeorganiseerd met hun tassen, op de een stond \u2018keuken\u2019, de ander \u2018kleding\u2019 etc.<\/p>\n \nIk kocht steinpilzen, grote paddestoelen om met pasta te eten. Nu wilde ik niet zo\u2019n grote zak, want daar zit je een week aan vast. Bovendien zijn die zakken gemaakt van een hard soort plastic dat onvermijdelijk tot de bodem openscheurt, nadat je eenmaal een klein gaatje hebt gemaakt om de pasta in de pan te strooien. Dus ik kwam uit op een klein zakje pasta met echte truffel. Nou dat heb ik geweten, bij het ontbijt smaakten de yoghurt met verse aardbeien nog steeds naar truffel, waarvan het aroma me bovendien de meest afschuwelijke nachtmerries had bezorgd, zoals \u2018s nachts thuiskomen, je tanden poetsen en voelen dat er iets niet pluis is en dan een vreemd wezen in je bed aantreffen (man of vrouw, daar ben ik niet meer achtergekomen). Even later liep ik op straat mijn collega\u2019s te verkondigen dat ik over precies een jaar met pensioen zou gaan, waarna ik de verkeerd geparkeerde lelijke eend waarmee we aangekomen waren op zijn plek moest duwen en ga zo maar voort met die onzin. De volgende maaltijd laat ik gewoon weer door een kok bereiden!<\/p>\n \nIk ben relatief laat op weg, over achten, maar het mooie is dat ik alles kan drogen in de zon en dus licht bepakt vertrek. Ik volg de Vennbahn, een langzaam stijgend en dalend fietspad door de bossen dat je van Aken tot Troisvierges kunt volgen. Eenmaal boven op de Ardennen gekomen (550 meter) golft het op en neer en heb je telkens prachtige vergezichten. Af en toe is er een cafeetje langs de bahn, ik drink cappuccino (zwarte koffie met een dot slagroom uit de spuitbus) bij een oud stationnetje. Daar kun je ook draisines huren voor een half dagje trappen over het spoor. Ik fiets heel rustig naar het zuiden, omhoog haal ik gemiddeld 9,5 km per uur, omlaag 20.<\/p>\n Draisineverhuur<\/p><\/div>\n \n \n \nEen uurtje voor Sankt Vith wil ik wat eten op een terrasje, maar de bediening draaft druk heen en weer en geeft geen sjoege. Als ik na een kwartiertje opstap, komt er iemand naar me toe, maar dan hoeft het van mij niet meer. Als u te druk bent om mij te bedienen, ga ik wel ergens anders eten. Dat wordt het laatste stuk mueslibrood van het Zaande bakkertje met kaas en tomaten. Ook heel lekker!<\/p>\n \nIk besluit in Sankt Vith te slapen en boek een kamer in Hotel Pip, aanbevolen in het routeboekje naar Basel. Ze hebben een eigen restaurant, dus ik heb hoge verwachtingen. Het stadje blijkt in de Tweede Wereldoorlog volledig in puin gelegd, inclusief de enorme kerk. Die is na de oorlog in megalomane stijl weer opgebouwd, de bevolking van de hele regio past erin. Gelukkig zijn een paar beelden bewaard gebleven. Vervolgens loop ik naar het lokale historische museum, dat een verrassing is. Het is klein, maar bevat een zeer gedegen en actueel overzicht van de geschiedenis, waarbij de lokale ontwikkelingen in een Europees kader geplaatst worden.<\/p>\n \n \n \n Leuk detail: onderaan knaagt een hond op een bot<\/p><\/div>\n \nIk zal jullie niet vermoeien met alles wat ik vanmiddag geleerd heb, maar een paar leuke weetjes moet ik kwijt. In de beken hier kun je goud vinden, een van de redenen voor de Kelten om zich hier te vestigen. Oorspronkelijk was het hele gebied bedekt met loofwouden, maar die zijn in de Middeleeuwen allemaal gekapt. Wat er voor terugkwam, was schrale heide. Totdat de Duitse overheid in de vroege 19e eeuw Douglassparren ging aanplanten en het effect zien we vandaag nog. Tot zover het historisch bulletin<\/p>\n Stop met roken, trek een pakje kunst!<\/p><\/div>\n \nAfstand: 62 km \n19-7 Vianden<\/strong><\/p>\n \nGisterenavond nam ik een v\u00e9lout\u00e9 van verse groenten en kruiden om mee te beginnen en als hoofdgerecht een filet van zeebaars in een extract van kalfsjus, met saffraanaardapppelen en gegrilde courgette, met een daarbij een glas Rivaner. Toe nam ik een eiscaf\u00e9, dat bleek een enorme sorbet te zijn, waar ik toen een beetje spijt van had, maar goed. En onder het eten had ik gezelschap van een goed boek, Lessons van Ian McEwan. \nOm het hotelpersoneel te ontzien, is het ontbijt in de weekends pas om acht uur. Dat is voor de gasten natuurlijk veel te laat, want die willen het liefst al om zeven uur gaan wandelen en fietsen, voordat het te warm word, maar zo gaat het in de moderne wereld. Om kwart voor negen was ik dan eindelijk op weg, het eerste deel was nog lekker simpel over de spoorbaan. Daarna kwam een klim van drie kwartier naar 550 meter, waarna een lang stuk tegen de vlagerige wind in op het open plateau volgde. Dat plateau is niet vlak, je gaat voortdurend omhoog en weer omlaag. Uiteindelijk daal je dan weer af naar de Ours bij Dasburg en kom je in Luxemburg terecht. <\/p>\n Herinneringen aan vorig jaar \ud83d\ude42<\/p><\/div>\n \n \n Lunchpauze<\/p><\/div>\n \nDe route naar Vianden gaat dan eerst over een drukke verkeersweg, er is blijkbaar geen ruimte in het dal voor een fietspad. Pas bij de drie dorpen Untereisenbach, Obereisenbach en \u00dcbereisenbach kun je de Ours weer oversteken en over een rustig pad verder. Maar dan moet je het routeboekje wel h\u00e9\u00e9l goed bestuderen. Je moet namelijk een stukje verderop weer terug naar de provinciale weg over een voetgangersbrug en dan het voetpad volgen. Dat laatste was me ontgaan, dus ik begin aan een magnifieke klim over een hobbelig gravelpad door het bos, totdat het tot me doordrong dat er misschien iets niet goed ging. En inderdaad, nauwkeurige bestudering van de kaart maakt me duidelijk dat ik op een lang maar doodlopend pad zat. Er zat niks anders op dan omkeren en weer afdalen (om dat laatste was ik niet erg rouwig). Zo kwam ik met een beetje vertraging halverwege de middag in Vianden. Daar barst het van de toeristen op motoren en in campers, die allemaal door die nauwe straatjes willen. Gelukkig is de camping snel gevonden. De tent opgezet en net als ik boodschappen wil gaan doen, gaat het regenen.<\/p>\n \n Het kasteel van Vianden<\/p><\/div>\n \nAfstand: 68,5 km \n20-7 Grevenmacher<\/strong><\/p>\n \nToen het weer droog werd, liep ik naar Vianden om wat te eten. Ik kwam terecht bij een Aziatisch restaurant, een prima plek om springrolls en kip met aubergine te eten. Ik kreeg een uur van ze, daarna was de tafel voor de volgende klant.<\/p>\n \nToen ik vanmorgen ging inpakken, was binnen alles kletsnat. Ik heb dat een keer eerder meegemaakt, vorig jaar in Saltstraumen, het is condens onder de slaapmat, onder de tassen en tussen de binnentent en het grondzeil. Alles bij elkaar is het best veel water. Hoe dat nou ontstaat is mij een raadsel, het moet iets te maken hebben met hoge luchtvochtigheid en koude grond, schat ik zo in. Ik ga niet wachten tot de zon een keer boven de heuvels uitkomt, maar pak alles in en zie wel. Voor vanmiddag is er opnieuw regen voorspeld, dus voor die tijd wil ik het wel opgelost hebben. Als de zon doorkomt, vind ik een bankje aan het water en hang de slaapmat uit over de fiets. Als die droog is, fiets ik door tot de volgende rustige en zonnige plek met een bankje en droog daar het grondzeil en zo gaat het de hele dag door. Maar eerst koffie in Echternach, het is twee dagen geleden dat ik voor het laatst koffie gezien heb, gisteren was er onderweg niks te krijgen. Ik kom terecht in een caf\u00e9 vol met Italianen en prima koffie.<\/p>\n \n \nVanaf Echternach volg ik de oevers van de Sauer tot ik bij de Moezel kom in Wasserbillig. Het is de bedoeling dat ik het pontje neem naar de Duitse kant van de Moezel, maar dat vaart vandaag niet. Dan fiets ik aan de Luxemburgse kant naar Grevenmacher en dat is mijn redding. Het wordt steeds donkerder voor mij uit en het is ongelooflijk drukkend en ik zweet als een gek. Ik kom langs een camping, maar waag de gok, even het stadje in, zou er een hotel zijn? Dat vind ik niet zo snel, dus terug naar de camping, daar staat inmiddels een bordje vol bij de ingang. Nou geldt dat meestal niet voor fietsers, dus ik stap toch het kantoortje binnen. Ik tref een heel aardige campinghoudster, die weet nog wel een plekje naast het zwembad. Gaat u eerst uw tent maar opzetten en u opfrissen, dan schrijf ik u daarna in.<\/p>\n \n Moezel<\/p><\/div>\n \nTerwijl ik de tent opzet wordt het zwembad ontruimd vanwege het naderende onweer. Als het dan losbarst, zie ik de regen horizontaal voorbijkomen, terwijl de bomen wild staan te zwiepen. Ik zit lekker droog onder het afdak van het campingterras, maar dan slaat de twijfel toe. Houd de tent dit wel? Of drijven al mijn bezittingen nu over het grasveld richting de Moezel? Dus ik ren door de slagregens naar de tent, maar die staat als een huis. Ik duik er maar in, dan kan ik het van binnenuit meemaken. Als het ergste voorbij lijkt, beginnen er in de verte sirenes te loeien. Betekent dat dat het gevaar geweken is of is dit een waarschuwing voor een vloedgolf of modderstroom? Ik merk geen tekenen van paniek bij de kampeerders en ga er maar vanuit dat alles OK is. \n \nAfstand: 66,5 kilometer \n21-7 Thionville<\/strong><\/p>\n \nIk wilde eerst op het terras van de camping eten, maar daar hebben ze alleen worst van de gril, dat vond ik toch wat magertjes. Vlakbij was een Italiaan, je denkt aan een Scandinavische pizzeria, maar je komt terecht in een Italiaans specialiteiten restaurant. Vooruit dan maar, doet u mij de meloen met ham en varkensmedaillons in pepersaus maar. Aan zulke eenvoudige gerechten kun je de kwaliteit van de keuken perfect afmeten. Ik zou zeggen een 7, maar meer beslist niet. Toen ik om de rekening vroeg, werd me wel drie keer een grappa of limoncello van het huis aangeboden. Ze waren echt een beetje verontwaardigd dat ik dat afsloeg.<\/p>\n \nIk ben om half zeven wel wakker, pak alles in en ga op weg richting Thionville. De route is niet ingewikkeld, je volgt gewoon de rustige oever van de Moezel, de heuvels verdwijnen langzaam en het landschap wordt steeds opener. Ik drink koffie bij een tankstation, want ik heb al snel door dat anders niks wordt met de koffie vandaag. Onder het fietsen luister ik de podcast De vrouw met de duizend gezichten, 8 afleveringen van elk ruim 20 minuten, dat past mooi in de afstand van vandaag. Ik fiets de hele dag richting de buien, eerst zijn het gewoon stapelwolken en daarna wordt de lucht voor mij uit steeds grijzer, totdat ik op de kade van Thionville, 750 meter van mijn doel, alsnog bedolven wordt onder een hoosbui.<\/p>\n Inpakritueel<\/p><\/div>\n Meer Moezel<\/p><\/div>\n Wat is hier nu weer te zien? Schengen!<\/p><\/div>\n \n \nHet Hotel du Parc is een beetje shabby, hoewel je dat niet aan de prijs afleest, voor die prijs slaap je ook in Noorwegen in een hotel. De kamer ligt aan de cour en heeft een donkerblauwe muur, wat het nogal somber maakt. Maar er staat ook een ventilator dus ik was snel een t-shirt en sokken en blaas ze droog. Thionville is een beetje een verlopen stad, veel leegstand en slecht onderhouden straten (dan realiseer je je opeens wat een verschil dat maakt voor het verkeerslawaai) hoewel je aan het stratenplan en de gevels kunt zien dat het grandeur heeft gekend. Helaas zijn op maandag de musea dicht, dus veel meer dan een beetje rondwandelen zit er niet in.<\/p>\n \nAfstand: 64,5 km<\/p>\n Tijd: 5 uur<\/p>\n \n22-7 Jouy aux Arches<\/p>\n Ik had grote honger gisterenavond, maar niks beviel me. De Thai was een leeg lokaal met een groot touchscreen waarop je je bestelling kon plaatsen. Zo zie je toch niet of je met echte Thai te maken hebt? Voor hetzelfde geld staat er iemand op zolder zakjes noedels open te scheuren om die te mengen met Aziatisch avontuur van Knorr. Bij de Brasserie blokkeerde een groepje twintigers ostentatief de ingang, je moet je wel een beetje welkom voelen. De Indi\u00ebr was helemaal leeg, dat is ook een veeg teken. De honger nam toe, evenals mijn koppigheid. Uiteindelijk vond ik een pizzeria, waarvan ik dacht dan die maar. En ik heb er uitstekend gegeten. De dagschotel, zelf gemaakte gehaktballen met linguine in een saus van tomaat en gemalen bloedworst en een glas rode wijn erbij en pannacotta met vruchtensaus toe. En dat alles voor de prijs van alleen de ham met meloen van gisteren.<\/p>\n \nToen ik terugliep viel me op dat twee oude winkelpanden die op een hoek van de straat staan, een nis boven de deur hebben met daarin een beeld dat ongetwijfeld de aard van de handel aangeeft. Ik heb nog gezocht naar meer, maar het bleef bij een monnik met een bierpul en een zwarte man gezeten op een baal katoen.<\/p>\n Laat me raden: een voormalige kroeg?<\/p><\/div>\n En een vroegere handel in koloniale waren?<\/p><\/div>\n Vannacht heeft het veel geregend, ik werd af en toe wakker van het gekletter op het zinken afdak. Deze ochtend heb ik geen haast, dus ik koop eerst naald en draad om mijn regenslof te repareren. Er overkwam me gisteren hetzelfde als een jaar geleden in Noorwegen, nl. Dat ik vergat om de elastische band over mijn voet te leggen. Die hing dus in een lus onder de trapper, dat is niet erg, totdat je wil afstappen. Je verplaatst je gewicht naar links en steekt je been uit om jezelf op te vangen. Alleen dat been wil niet uit, want het elastiek haakt achter de trapper. Je ziet me al liggen op de natte straat, terwijl ik bezig ben de slof van de trapper te krijgen. Helaas scheurde het elastiek aan een kant van de slof af, dus mijn missie deze ochtend is die er weer aan te zetten.<\/p>\n De fietstocht naar Metz is niet veel aan, je fietst langs een kanaal en aan de andere kant hoor je de snelweg. Onderweg kom je langs de nodige industrie. Er valt continu van die hele fijne regen, terwijl de zon ook schijnt, maar omdat ik tegen de wind in fiets, trek ik mijn regenkleding maar weer aan.<\/p>\n Roestige industrie<\/p><\/div>\n Een pijler van de stuw<\/p><\/div>\n Hoera koffie, denk je. Maar nee hoor. Vandaag niet.<\/p><\/div>\n In Metz schijnt de zon en als ik de oude stad binnenkom, rij ik recht op een terras af met een formulemenu. Steak frites voor 16 euro. Daarna kan ik de kathedraal op mijn gemak bekijken, een enorm bouwwerk dat het oude centrum domineert. Van binnen is ook alles groot, tot de doopvont aan toe, daar kan een volwassen kerel languit in liggen. Dat oude centrum ziet er trouwens nog verrassend mooi uit, weer zo\u2019n stad om nog eens op mijn gemak naar toe te gaan.<\/p>\n Het portaal<\/p><\/div>\n \n Ze denken hier groot, niks drupje water op je voorhoofd. Je kunt hier een heel gezin in onderdompelen.<\/p><\/div>\n Let op de nagels van de olifant!<\/p><\/div>\n \nMaar nu door naar de Airbnb die ik gereserveerd heb, een klein huisje buiten Metz. Het is nog niet zo eenvoudig om daar te komen met een fiets, vooral omdat het bovenop een hele steile heuvel blijkt te liggen. Mijn routeapp geeft weliswaar de meest vriendelijke route, maar dat betekent ook regelmatig afstappen, over iele modderige paadjes achter tuinen langs en door het bos. Het is een vertrouwenstest, zal ik maar zeggen. Bij aankomst is de gastheer in alle staten, de sani-broyeur in mijn huisje is defect, dus ik moet in het grote woonhuis naar de wc. Ter compensatie trakteert hij me op zelf gemaakt appelsap uit de eigen boomgaard, rijd hij me naar de supermarkt zodat ik boodschappen kan doen en neemt hij me mee naar de resten van het Romeinse aquaduct. Zo krijgt de dag toch nog een onverwacht educatief staartje.<\/p>\n Het pad naar Jouy<\/p><\/div>\n Gelukkig is er iets verderop nog een brug<\/p><\/div>\n Nee echt, dit is de beste route<\/p><\/div>\n \n Drie vergroeide stammen<\/p><\/div>\n Afstand: 50,7 km<\/p>\n Tijd: 4 uur<\/p>\n \n23-7 Mittersheim<\/strong><\/p>\n \nNa de excursie van gisterenavond at ik een Boeddha salade van de Lidl, werkelijk zeer verlichtend. Ik zat wel een beetje met die niet werkende WC in mijn maag, Francois had me wel vijf keer verzekerd dat ik gewoon \u2018s nachts binnen kon lopen, maar het voelt toch ongemakkelijk. Dus ik had het als volgt uitgedacht, voor het slapen gaan en bij het opstaan maak ik gebruik van hun WC en \u2018s nachts plas ik wel in de boomgaard, dat is goed voor de appels. Francois kwam nog twee keer binnenvallen die avond. Hij moest voor Airbnb een filmpje maken van de niet-werkende WC, blijkbaar hadden de vorige gasten er babydoekjes ingegooid en nu was de pomp defect. Zijn eerste filmpje was te lang (meer dan 60 seconden), dus het moest over.<\/p>\n \nIk sta om 6 uur op, want ik heb een lange rit over de heuvels vandaag. Ik drink nog een kop koffie met mijn gastheer en om 7 uur zit ik op de fiets. Achter zijn huis loopt een pad over de top van de heuvel, als ik dat neem, moet ik weliswaar een paar honderd meter lopen, maar ik snij ruim 5 kilometer af. De eerste helft van de route is behoorlijk zwaar, ik moet telkens kilometerslange hellingen beklimmen en dan weer afdalen naar het volgende dorp. Op de laatste lange helling wordt ik ingehaald door een Fransman die een rondje doet en we hebben een heel gesprek over zijn fietstochten naar het meer van Konstanz en in Engeland. Hij kampeert regelmatig bij mensen in de tuin via welcometomygarden.org.<\/p>\n \n Steun uw lokale pizzabakker<\/p><\/div>\n \n \nNa de eerste 50 kilometer wordt het allemaal wat makkelijker, de klimmetjes worden korter en de route volgt wat meer de loop van de riviertjes. En wie zit daar in een bushokje stokbrood met jam te eten? Juist, Frans uit Leiden. We zijn op weg naar dezelfde camping, maar ieder in zijn eigen tempo. Ik kom door tientallen kleine dorpjes met veel dichtgespijkerde huizen. Ik n een daarvan, Harprich, heeft elk huis minstens \u00e9\u00e9n ooievaarsnest op het dak en die beesten klepperen er op los. Je vraagt je af waarom ze nu specifiek hier gaan zitten.<\/p>\n \n \n \n \nFrans en ik komen elkaar nog een paar keer tegen, omdat de een dan ook pauze heeft en de ander voorbij komt. Uiteindelijk valt de afstand me mee, ik had gedacht dat ik er langer over zou doen. maar ik vermoed dat mijn Noorwegen ervaring ook een rol speelt. Ik neem al die lange hellingen heel rustig trappend en probeer zoveel mogelijk uit de afdalingen te halen. Overigens daal ik niet meer zo hard af als tien jaar geleden, toen vond ik het een sport om boven de 50 km per uur te komen, maar ik vind 40 nu wel de limiet.<\/p>\n \nDe camping municipal van Mittersheim is enorm groot, maar wel een beetje afgeleefd. Hij ligt midden in een meer en dat trekt veel mensen, maar er staan heel wat caravans waar duidelijk niet meer naar omgekeken wordt. Overigens kost een nachtje hier maar 9,75 en de uitgewoonde douches zijn gratis.<\/p>\n \nAfstand: 100,5 km<\/p>\n Tijd: 7,5 uur<\/p>\n \n24-7 Saverne<\/strong><\/p>\n \nKrijsende kinderen, vechtende honden met ruzi\u00ebnde getatoe\u00eberde bazen, jongens op crossmotoren, dat typeert de camping van Mittersheim wel. Kan het zijn dat daarom het trekkersveld geheel verlaten was op twee Hollandse Fransen na? <\/p>\n \n \nDe supermarkt in het dorp is alleen in de ochtend open, dus ik was aangewezen op het beschikbare aanbod, dat wil zeggen de snackbar van de camping of de pizzaautomaat. Ondanks alle aanprijzingen op de automaat (elke twee dagen verse pizza\u2019s) besloot ik tot de snackbar. Die had best een indrukwekkende kaart, besloot tot confit de canard met spaetzli, een specialiteit van de streek. Ik kreeg een droog en uitgebakken stukje vlees op een bord gevuld met gebakken deegslierten, die nog het meest naar pannekoek smaakten, met twee stukjes stokbrood.<\/p>\n Spaetzli<\/p><\/div>\n \nNa afloop vroeg ik of het klopte wat ik dacht dat het was, de kok voelde zich zeer vereerd en ik kreeg het recept (let op, dit zijn hoeveelheden voor een restaurant). Men neme:<\/p>\n 12 eieren \n Maak een beslag van alle ingredi\u00ebnten en verhit een plas olie in een grote koekepan. Je doet het beslag in een zeef met grote gaten, zodat het er langzaam doorheen zakt. De uithangende slierten veeg je eraf met een mes en ze vallen in de koekepan. Even kort bakken et voila! Serveren met een kommetje gesmolten boter. Maar om voor zo\u2019n gerecht nou 20 euro te vragen?<\/p>\n Het openluchtzwembad<\/p><\/div>\n \nAls ik \u2018s nachts opsta om te plassen, zie ik dat de tent aangevallen wordt door naaktslakken, ze zitten tegen de binnenkant van de buitentent op het grondzeil en eentje heeft mijn slaapzak al bereikt. Ik laat ze maar zitten, ik ben te slaperig om ze te vangen. \u2018s Morgens zijn ze hem allemaal weer gesmeerd, op die ene aan mijn voeteneind na. Als ik mijn tassen controleer op verstekelingen, zie ik dat ze zich tegoed hebben gedaan aan mijn tomaten.<\/p>\n Slakkebeten?<\/p><\/div>\n \nAls ik opsta is het even droog, maar zodra ik ga inpakken begint het weer te regenen, ik zIt de bui maar even uit in de tent, voordat ik vertrek. Ik ben om 9 uur op weg, nogal laat voor mijn doen, maar ik hoef niet zo ver vandaag. Ik heb trouwens een beetje een wee gevoel in mijn maag van de spaetzle van gisteren. Ik zeg Frans gedag en begin aan een mooi stuk langs een kanaaltje met sluizen om de kilometer.<\/p>\n \nDaarna volgen een paar pittige hellingen naar Sarrebourg. Bij het eerste terras in het centrum stap ik af voor koffie. Als ik naar binnenloop om te bestellen, zit de hele bar al aan het bier! Maar ik kwam hier voor wat anders, nl. voor de glas-in-loodramen van Chagall in la chappele des cordeliers (dat zijn Franciscanen). Hij heeft ook een raam in de kathedraal van Metz gemaakt, dat had ik weliswaar gezien, maar me niet gerealiseerd dat het van Chagall was. Mijn gastheer van die avond wees me er op, dus ik stuur hem nu een foto van dit raam.<\/p>\n \n \nNa de kapel neem ik nog een koffie met chocoladecroissant en een baguette met salami voor de laatste 30 kilometer van vandaag. En dan begint de zon te schijnen en als ik langs een mooie picknicktafel kom, hang ik tent en grondzeil uit. Dat kost hooguit een kwartiertje extra.<\/p>\n \n Luchtkoker van een kanaal dat onder de heuvel doorloopt<\/p><\/div>\n Ingang van datzelfde kanaal<\/p><\/div>\n \nTot slot volgt een heel mooie tocht langs een in onbruik geraakt en dichtgegroeid kanaaltje met een tiental vervallen sluizen en dito sluiswachterswoningen. Het hotel in Savernes is een verrassing, een enorm statig gebouw, van binnen alles glanzend gepoetst en schoon, dat zullen de Duitse roots van de Elzassers zijn.<\/p>\n \n \n \n \nGefietst: 54 km \n25-7 Itterswiller<\/strong><\/p>\n \nIk had half pension geboekt dus kreeg de maaltijd van de week. Tot mijn verrassing was dat spaetzli met eendeborst, zij het met worteltjes en wel een stuk beter klaargemaakt. De eendeborst was minstens twee keer zo groot en nog ros\u00e9 van binnen, de spaetzli mooi regelmatig van vorm, die kwam duidelijk niet uit een vergiet, maar had helaas wel dezelfde wee\u00efge smaak. Vooraf kreeg ik een salade van groente met mierikswortel en als dessert rabarbertaart. Je kunt op de foto zien wat het wel andere klasse is. Met een glas pinot noir smaakte het allemaal prima.<\/p>\n \n \nIk zIt om half acht aan het ontbijt in een vrijwel lege ontbijtzaal op een fluisterend echtpaar in fietskleding na. Als ik het stadje uitfiets, kom ik langs een 13e eeuwse kerk, van binnen in de 18e eeuw grondig gerenoveerd naar een barokstijl. Twee beelden vallen op, een liggende Christus met een groot cilindervormig gat in zijn rechterzij, dus wat mist daar? en een Sint Vitus met gouden lendedoek in het olievat. Vitus weigerde de Romeinse goden te aanbidden, waarop keizer Diocletianus hem voor straf in een ketel kokende olie liet zetten. Uiteraard kwam hij er ongeschonden weer uit.<\/p>\n \n \nHet is een uurtje fietsen naar Marmoutier, waar al in de achtste eeuw een kerk stond. Nu is het een enorme kerk met een barok interieur. Interessant is de crypte waar een hele tentoonstelling is gemaakt met archeologische vondsten. <\/p>\n \n \n Beeldenstormers of revolutionairen?<\/p><\/div>\n \n \n \nVanaf daar is het een afdaling van een kilometer of 20 over een oude spoorlijn. In Soultz les Bain staat er bakker\/patissier aan de route in een gloednieuw gebouw. Ze bestaan al 250 jaar en hebben een prachtige uitstalling van bosbessentaartjes in een zee van bosbessen. Daar koop ik belegde stokbroodjes en neem een koffie met een taartje. Daarna is het een golvende route door de wijngaarden en heel toeristische dorpjes en stadjes. Prachtige vakwerkhuizen en straten met kinderhoofdjes waar ik stuiterend overheen rij.<\/p>\n \n \n \nMijn hotel is eigenlijk een cave, maar ze hebben ook kamers en het ziet er heel Duits uit met balkons met grote bakken geraniums<\/p>\n \nAfstand: 63 kilometer \n26-7 Rouffach<\/strong><\/p>\n \nMijn hotel in Itterswiller heeft geen restaurant, dus ik ging verderop wat eten in Winstub Arnold. Ze hadden daar een prima kaart en het werd een salade van veldtomaten met een klein laag verse tomatenpuree, dat lijkt totaal niet op wat wij altijd uit de blikjes lepelen. Daarna een snoekbaarsfilet met auberginekaviaar en tot slot mirabellentaart. Daarbij een glas van de lokale pinot gris en het was weer perfect.<\/p>\n Ik word om zes uur wakker van een matineuze buurman, ik probeer te begrijpen wat hij doet aan de andere kant van de muur. Het lijkt alsof hij eerst heel hard met zijn rolkoffers door de kamer rent en er daarna mee begint te gooien. Misschien een soort van work-out? Of is hij zijn schone sokken kwijt? Het ontbijt is pas om acht uur, dus daar gaat mijn kans op uitslapen. <\/p>\n Een echte aflaat te verdienen<\/p><\/div>\n \nDe route loopt langs de rand van de wijnhellingen door kleine stadjes met vakwerkhuizen. Alle straatjes zitten verstopt met auto\u2019s, dus leuke foto\u2019s zijn er eigenlijk niet te maken. Inmiddels verschijnen ook de eerste kasteelruines op de heuveltoppen, het begint hier steeds Duitser uit te zien. Het is wat je je voorstelt als je denkt aan de burchten van roofridders.<\/p>\n Overal tussen de wijngaarden zijn dit soort rustplekjes te vinden<\/p><\/div>\n \n \n Je fietst telkens door dit soort dorpjes<\/p><\/div>\n In Bergheim bezoek ik de kerk, waar je een 14e eeuwse muurschildering van de gebeurtenissen in de Hof van olijven kunt bekijken. Helaas nogal slecht belicht, het is niet makkelijk om een fragment te fotograferen. Bij de bakker drink ik koffie, waar ik meteen mijn belegde stokbroodjes voor vandaag insla. Vanmorgen had ik al een klein pain de campagne gekocht voor morgen onderweg, ik heb nog een stukje kaas en twee tomaten.<\/p>\n \n Onderweg tussen de wijngaarden, die toch allemaal erg op elkaar lijken, luister ik naar een radiodocumentaire, een reis om de wereld in 60 dagen. Het is een compilatie van een radioprogramma uit 1981, waarin twee teams van twee verslaggevers proberen in 60 dagen de wereld rond te reizen. Alles wat ze uitgeven moeten ze onderweg verdienen en ze mogen elkaar dwars zitten. Het is alleen al de moeite waard omdat het een blik geeft in een verdwenen wereld, waarin je nog op de bonnefooi door het Midden-Oosten en Azi\u00eb kon reizen.<\/p>\n Im een uur of twaalf begint de lucht te betrekken, er komen pikzwarte luchten opzetten van over de heuvels. Ik bereid me voor op een hoosbui, maar ik blijf precies op de rand van het front fietsen in zon en regen tegelijk.<\/p>\n \n In de categorie bijzondere kerktorens<\/p><\/div>\n \nIk had dus het goedkoopste hotel in Rouffach geboekt, maar verder geen onderzoek gedaan. Het hotel Au relais d\u2019Alsace blijkt een motel aan de overkant van de snelweg, dat voor fietsers eigenlijk niet te bereiken is. Ik besluit terug te gaan naar Rouffach en eerst het centrum te bekijken, want als ik eenmaal in dat motel zit, kom ik er dan nog uit? Bovendien, tegen de tijd dat ik gedoucht heb en teruggefietst ben, zijn alle bezienswaardigheden is wel gesloten. Ik word beloond met een orgelles in de grote kerk, ik heb een stuk opgenomen.<\/p>\n \n
\nMorgenochtend begint het echte werk, dan ga ik richting Den Bosch.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/slagveld-768x1024.jpg\")
\nHier ziet u een typisch Amsterdams slagveld<\/p>\n
\nGemiddelde snelheid: 16,9
\nHoogste snelheid: 24,3
\nGefietste tijd: 55\u2019<\/p>\n
\nAls ik opsta ben ik nog steeds moe, het zal mij verbazen als ik Weesp haal vandaag. Maar goed, we gaan het zien. Ik kan altijd weer met de trein naar huis (of met de ambulance indien ik van mijn fiets afval).<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/vertrek-768x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2331-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2333-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2336-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/plekje-576x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2342-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2343-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2346-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2347-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2350-1024x1024.jpg\")
\nTijd: 5,5 uur<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2352-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2353-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2355-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2356-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2357-1024x1024.jpg\")
\nTijd: 6,5 uur<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2361-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2363-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2364-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2367-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n
\nTijd: 5:15<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2370-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2371-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2373-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2380-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2383-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2384-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2386-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2388-1024x1024.jpg\")
\nTijd: 5 uur<\/p>\n
\nOm de boel te laten zakken maakte ik nog een korte wandeling door het stadsparkje, heel educatief in dubbel opzicht. Bij elke boom stond een bordje met de naam en waar je het hout voor kunt gebruiken. Door het park stond ook een aantal grote borden met fotos. Zo kon je duidelijk zien dat na het bombardement van 1944 alleen nog het stratenplan herkenbaar was temidden van de puinhopen.
\nOmdat ik nu eenmaal de luxe van een tv had, keek ik naar de eerste helft van Zwitserland -Spanje, de halve finale van het EK vrouwenvoetbal. De wedstrijd had in elk geval veel vaart en was best aardig.<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2389-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2390-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2391-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2393-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2394-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2396-1024x1024.jpg\")
\nTijd: 5,5 uur<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2399-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2401.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2408-1024x1024.jpg\")
\nEen uur later is het weer droog en de zon schijnt (en heb ik in de tussentijd besloten dat ik over Thionville en Metz ga en voor morgen een hotelletje geboekt in het centrum van Thionville).<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2404-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n
\nTijd: 5 uur<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2409-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2410-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2411-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2414-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2422-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2423-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2425-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2427-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2429-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2431-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2432-576x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2434-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2435-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2439-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2440-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2441-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2445-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2444.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2447-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2449-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2450-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2454-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2455-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2456-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2465-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2461-1024x1024.jpg\")
\n4 dl melk
\n1 kilo bloem
\n60 ml zonnebloemolie
\nZout naar smaak<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2462-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2463-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2489-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2470-576x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2474-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2476-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2477-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2480-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2483-576x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2492-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n
\nTijd: 4.15<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2500-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2501-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2505-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2506-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2508-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2513-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2515-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2522-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2526-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n
\nTijd: 5 uur<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2530-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2547-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2533-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2540-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2541-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2535-1024x1024.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2546-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2548-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/fransopdefiets.nl\/wordpress\/wp-content\/uploads\/2025\/09\/IMG_E2552-1024x1024.jpg\")
<\/p>\n